Metrobüs, çek sağa!

Mizah yazıyorsun diye mutlusun sanıyorlar. Az önce editörün, nerde kaldı yazı, mesajıyla sildim gözyaşlarımı. Hayat soğanın akıttığı gözyaşları kadar yüzeysel değil maalesef. Bir çaktı mı yere yapışıyorsun. Tabiî doğru şeylere sarılmadıysan.

Ah dünya dostum! Senin tek sorunun içindeki insanların bu dünyayı öteki taraftan daha uzun sanmaları.
Bir de Türk sanat eklesek, çok dertliyim kusura bakmayın Sevgili Keçeli:

Duydum ki unutmuşsun dünyanın fanîliğini
Duydum ki unutmuşsuuunnn çektirenlerin çekeceğiniiiii.
Yazık olmuş o ruhaaaa, vicdana ve kalbee
Yazık olmuş o sanataa, tefekkürle bakamayan gözlerle birlikteee…
Hani sendin insaaaaan
Bütün her şeyin piriiii
Hani sendin insaaannnn kabiliyet ehliiii.

Hadi lan ordan derler adama ayıp olmasa.
Bazı hassasiyetler çok dilimizde.
‘Ayy yalan mı? Yalan söyleyen insanlardan nefret ederiimm. Hayatıma bile almam.’
Bunu söyleyen kişinin etrafındaki meleklerin sesini duyabilsek, hepsindeki tepki şu olurdu sanıyorum: Hadi âdemoğlu ordan. Daha dün 12 tane yalan sıraladın.
Şeytanlar eksik kalır mı böyle insanların yanından, onlar da orda tabii.

Haydi Âdem haydi Âdem haydiiii
Tam zamanı tam zamanı şimdiiii
Hooop yalaaaannnn
Âdem gol gol gol
Âdem gol gol gol…

Sonra şeytanların omuzlarında hoop cehenneme. Tövbe ya Rabbim ne kadar da olumsuz konuştum. Ama insanlar böyle artık. Yeter şu meleklerin mutlu olmaya hakkı yok mu?

Geçen gün bir adam metrobüste konuşuyor, ‘kanka akşam canlı müzikteyiz bak.’ Sonra annesini arıyor ve sapasağlam adam öksürük krizine giriyor, ‘anne ben bugün iş yerinde kalıcam, çok fenayım şarjım da bitiyor uyuyorum zaten şimdi, hadi görüşürüz.’
Ben bu adamın yanındaki melek olsam kahrımdan başka insana tayin isterim.
Bu adamın şeytanı olsam ben, nasıl bu kadar profesyonel değilim, diye kendimi yer bitiririm.
İş yerinde kalıcam nedir? Kendinden, meleklerinden, şeytanlarından, Allah’tan, o öksürmeye zorladığın boğazından utanmıyorsan metrobüste birebir o an şahit olan bizlerden utan ya.
Seninle aynı yerde nefes almak zulüm oldu metrobüscek bize.
İnsanlığı beş para etmeyen insan sıfatlıların arasında koyma bizi metrobüs, çek sağa!
Allah’ım insan olmaya layık olanlardan eyle duasını kazandırdınız bana.

Bu yazı da atarlı bir yazı olarak dursun burada.

BENZER KONUDA MAKALELER:

Çocuk gözlüğünü tak, hayata öyle bak “Aaa!! Şuna bak şuna. Nasıl da cevaplar veriyor. Büyümüş de küçülmüş sanki” dedirtir bazı küçük melekler bize. Taklit yetenekleri çok kuvvetlidir çünkü. Anne, baba, çevre, televizyon fark etmez, yeteneğini kullanır çocuk dediğin. Çocuk, isterse anınd...
YENECEK ÇİKOLATAMIZ VARMIŞ -Bir minibüs anısı… —Anneee, editör aradı yazıyı sordu, “aaaa hazır olmaz mı, ayıp ettin akşama gönderirim” dedim. —Ee gönder kızım ne var bunda. —Anneeee —Nee? —Yazı yok yazı. —Yok olan yazıya var mı dedin sen? —Yoo var demedim ki, olmaz mı...
HAYRET EDER MİSİN? Hayatta bazen öyle hâller olur ki “Ovvvv, işte can alıcı bir an. Karşımdakine öyle bir cevap vereyim ki apışıp kalsın, hızla uçarken cama yapışan sinekçesine. Düşün, düşün, ne desem acaba!?” demekle olmaz bu işler. Düşünerek araştırarak her soruya...

İlk yorumu siz yazın

Makale hakkında düşüncelerinizi paylaşın:

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*