Anne-baba: Ben flört ediyorum!

Üniversite ikinci sınıfta, “Kişilerarası İlişkiler ve Etkili İletişim” dersinde aşk türlerini öğrenmekteydik. Hocamız birçok defa “flört” kelimesini kullanarak konusunu anlatıyor, sınıfta tartışma yöntemini kullanarak bizlere de söz hakkı tanıyordu.

Arkadan bir yerlerden söz hakkı alan bir arkadaş: “Hocam, iyi, güzel anlatıyorsunuz, aşka diyecek bir lafım yok, ama rica ederim flört kelimesini kullanmadan konuşabilir misiniz?” dedi. Çoğumuz bu söz üzerine şaşırmıştık hakikaten. Hoca arkadaşa bunun nedenini sorunca: “Hocam, ben bu kelimeden çok ciddi rahatsız oluyorum. Ben Vanlıyım, bir kız olarak ailemin karşısına çıkıp ben biriyle flört ediyorum desem çok yadırganırım. Zaten ben kendim de bu sözcükten hoşlanmıyorum. Lütfen yerine başka bir sözcük kullanabilir misiniz?” dedi. Hoca kibarca: “Peki sence yerine ne kullanabiliriz?” diye önce arkadaşa sonra da bizlere aynı soruyu yöneltti. Ancak bir anda hepimize kal geldi ve yerine başka sözcük bulamadık. Düşününce muhakkak ortaya bir şeyler çıkardı, ama bir anda bulamamıştık işte.

Flört sözlük mânâsıyla: “kadınla erkek arasındaki çok yakın duygusal arkadaşlık, aşk ilişkisi” demek. Ne tuhaf değil mi, türkülerimize, şiirlerimize konu olan, ince ince sanatla işlenen, efsaneleşen sevda kavramının yerini “flört” gibi soğuk ve bir o kadar da bize yabancı bir kelime almış, altmış genç dimağ yerine başka bir söz üretememişti birden.

Kız kendini çok iyi ifade etmişti bence. Sınıfın çoğunluğu Anadolu’nun çeşitli yerlerinden gelmişti ve hiç de inkâr etmeyelim, çoğumuzun ailesinde yadırganacak bir ifadeydi “flört ediyorum.” Fakat biz, hiç de kültürümüze yabancı değilmiş, alafranga ailelerde yetişmişiz gibi sözüm ona akademik, bilimsel bir dersi dinliyor, arkadaşımızın dobra sözlerine de şaşırıyorduk. Yadırganacak tek şey “flört etmek” ifadesi değil bence.

Mazimize, ecdadımıza baktığımızda duygunun çıkış kaynağı her ne kadar benzer olsa da flört etmekle arasında dağlar kadar bir fark oluşturacak şekilde yaşanıyor sevda. Mecazî aşk dahi, fıtrata uygun, naif, nazende ve seviyeli yaşanıyor. Sevdiğine sözü olan bir kilim dokuyor mesela. Leyla’dan geçip Mevla’ya ulaşılabiliyor, ateşten gömlek giyip gizli gizli sevda çekiliyor…

Oysa günümüzde “aşk, sevda, yar” gibi muazzam ve insana mahsus kelimeler bizim elimizde değer kaybediyor. Ya da zamanın bazı şeyleri bozguna uğratan yönü bu kelimeler için de geçerli oluyor. Mahrem kalması gereken mevzular ayan beyan hikâyelerde, durumlarda kol geziyor. Sevginin, nev’i şahsına münhasır asaletinin bir imgesi olan sessizliği biterek, artık bağıra çağıra dolaşarak volta atıyor etrafta.

Evet, insaniyetimizin hassas, çok güzel bir tarafı olan sevgi duygumuz 14 Şubat’larda dünyevîlerin oyuncağı oluyor ve bu korkunç tuzağa muhafazakârlar dahi kendilerini muhafaza edemeyerek düşüveriyor. Bunları durup bir düşünmemiz gerek, diye düşünüyorum naçizane. Ne diyeyim, Allah basiretimizi artırsın, aklımızı başımıza alıp özümüze dönerek hissiyatımızı istikamette kullanmayı nasip etsin. Âmin. Sevgiyle kalın.

BENZER KONUDA MAKALELER:

Ömürlük Paylaşmak sabır ister, hele ki koca bir ömrü paylaşacaksak biriyle. Ve ahiret yurdunda da birlikte olmak istiyorsak sevdiklerimizle. Bir ömrü paylaşmak, bir elmayı ikiye bölüp paylaşmak kadar ya da bir fotoğraf çekip sosyal medyada paylaşmak kadar ko...
Yol aydınlatma tarifi; aklet, gör ve işit! Aşk yalnızca bir duygu değildir. Aşk bir yol, bir sistem, bir perspektif, bir marifete ulaşma biçimi olabilir. İnsan-insan ilişkisinde, insanın eşyayla ilişkisinde, insanın Yaratıcıyla ilişkisinde aşkın farklı boyutlarını görürüz. İnsanın iç âleminde...
Muhabbet mi, musibet mi? Muhabbet… Bir nimet. Hem de küllî bir nimet! Hem tatlı, şirin, latif bir nimet. “Hem şu kâinatın rabıtası, hem şu kâinatın nuru, hem hayatı”1 olan bir nimet. Peki, bu latif nimet, nimet iken nasıl nıkmet oluyor? Muhabbeti, yanmaya, eleme, fer...
Seviyorum, ama kimi? Sevgi, insanın en önemli ihtiyaçlarından biridir. Çünkü, fıtratı sevgiyle yoğrulmuştur. Bununla birlikte, bizi Yaratan Rabbimizin binler isminden bir ismi de El-Habib’dir. El-Habib; sevgili, sevilen ve seven anlamlarına gelmektedir. O (cc), yarattığı...
Kalp herkesi sever mi? Bugün burada kalp üzerine tefekkür etmek isteyenler toplansın. Birkaç dakikasını ayırarak, kâinat çekirdeğinin çekirdeği olan kalbi anlamaya çalışanlar gelsin. Hoş, ben kalbin sırlarını keşfedecek değilim, ama belki sizin keşfedeceğiniz o hazinenin a...

İlk yorumu siz yazın

Makale hakkında düşüncelerinizi paylaşın:

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*